 |
| Sponsors |
|
Gouden Sponsors:
Zilveren Sponsors:
Bronzen Sponsors:
Gewone Sponsors:
|
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
|
|
Ziekte van Crohn
De ziekte van Crohn is een chronische ontsteking van de darm die meestal sluimerend begint en een langdurig en wisselend verloop kent.
Bij de ziekte van Crohn vind men ontstoken darmsegmenten afgewisseld met gezonde darmsegmenten.
De ontsteking kan àlle delen van het maagdarmkanaal treffen.
De diagnose wordt meestal gesteld tussen de leeftijd van 15 en 40 jaar, hoewel de ziekte ook al op zeer jonge leeftijd, maar ook op oudere leeftijd voor het eerst kan voorkomen.
Tot op heden is de oorzaak van deze mysterieuze ziekte, ondanks intensief en doorgedreven wetenschappelijk onderzoek, nog steeds niet gekend.
Symptomen:
Meestal hebben de patiënten met ziekte van Crohn voortdurend maagdarmklachten.
De belangrijkste zijn: buikpijn, diarree, braakneigingen, misselijkheid, gewichtsverlies en verminderde eetlust.
De aanwezigheid van deze symptomen is vrij wisselvallig en bemoeilijkt vaak de diagnose.
De eerst klachten en afwijkingen kunnen atypisch zijn zoals een aanhoudende bloedarmoede, gewrichtspijnen, onverklaarbare aanslepende vermoeidheid of andere symptomen van de ziekte buiten de darm.
De darmklachten zelf zijn afhankelijk van de ernst van aantasting en de plaats(en) waar de ontstekingsverschijnselen zich voordoen.
Er dient bovendien rekening gehouden te worden met het wisselend karakter van de ontstekingsactiviteit, gekenmerkt door periodes van aanvallen of opstoten afgewisseld met periodes zonder klachten (remissie), waarvan de duur zeer wisselend en onvoorspelbaar is.
Schematische voorstelling van de anatomische locaties van de ziekte van Crohn:
1. Dunne darmklachten:
De meest voorkomende plaats van aantasting is de dunne darm.
Bijna steeds is het laatste stuk van de dunne darm aangetast (het terminaal ileum.) Dit verklaart meteen waarom de pijn meestal in de rechteronderbuik wordt waargenomen - de dunne darm mondt hier uit in de dikke darm (colon).
Als de ziekte voornamelijk gekarakteriseerd wordt door een ontsteking zijn diarree en een verminderde opname van voedingsbestanddelen kenmerkend.
Het laatste stukje van de dunne darm speelt een belangrijke rol bij de opname van bepaalde vitaminen (vitamine B12, foliumzuur en vitamine D), mineralen (zink) en galzouten.
Een verminderde opname van galzouten veroorzaakt een minder goede vertering, een verslechterde opname van vetstoffen en een verhoogde kans op galstenen.
Soms ontstaan vernauwingen (stenose of stricturen) op de darm. Door de ontstekingen ontstaat littekenweefsel en de normale diameter van de darm wordt hierdoor vernauwd.
Deze patiënten krijgen na een zekere tijd last van (krampachtige) buikpijn, darmgerommel en eventueel obstructie (verstopping).
Als de vernauwing beperkt blijft tot een klein stukje darm en de patiënt erge last ondervindt kan via een heelkundige ingreep dit stukje "vernauwde" darm worden weggenomen.
Heel wat Crohnpatiënten ontwikkelen fistels.
Dit zijn abnormale verbindingen tussen de ontstoken darm en een- meestal vlakbij gelegen -orgaan of naar een ander darmsegment.
Een fistel tussen darmsegmenten geeft vaak geen klachten.
Fistels tussen de darm en andere organen daarentegen gaan gepaard met specifieke klachten en heelkundig ingrijpen is vaak noodzakelijk.
Een fistel tussen darm en blaas bijvoorbeeld veroorzaakt pijn bij het urineren, veelvuldig urineren en kan ook leiden tot ernstige nierinfecties.
Bij vrouwelijke patiënten kan een fistel ontstaan naar de schede (recto-vaginale fistel) wat leidt tot een vuile afscheiding en soms zelfs tot ontlastingsverlies via de schede.
Bij patiënten die geopereerd worden bestaat de kans dat er een fistel ontstaat tussen de darm en de huid van de buikwand. Veelal wordt fistelvorming voorafgegaan door een abces dat naar buiten openbreekt.
2. Dikke-darmklachten:
Diarree, al of niet gepaard gaand met bloedverlies, is de belangrijkste klacht bij Crohn-colitis.
Buikpijn en ontlastingsdrang zijn eveneens frequent aanwezig.
Het klinisch beeld vertoont veel overeenkomst met colitis ulcerosa, hoewel bloedverlies minder voorkomt en de buikpijn méér uitgesproken is.
Anale letsels komen bijna uitsluitend voor bij de ziekte van Crohn.
3. Andere symptomen en klachten:
Bij een actieve ziekte van Crohn treden er vaak aften op in de mond.
Als de ziekte zich lokaliseert in de maag of de twaalfvingerige darm dan zijn de klachten te vergelijken met deze van een maagzweer: pijn in de maagstreek, vermagering, braakneiging en braken.
In zeldzame gevallen treden Crohnletsels op ter hoogte van de slokdarm. Ze veroorzaken pijn in de borstkas, vooral bij het eten, en soms bemoeilijken ze de doorgang van voedsel.
4. Ziekteverschijnselen buiten de darm:
In 25 tot 40 % van de gevallen vindt men afwijkingen die niet in het maagdarmkanaal gelegen zijn. Dit noemt men extra-intestinale manifestaties.
Sommige houden verband met de ernst van de ontsteking, andere staan in verband met de ziektelocatie.
Ook bij Colitis ulcerosa patiënten kan men deze problemen terugvinden.
Gewrichtsaandoeningen zijn de meest voorkomende klacht naast darmsymptomen(6-25%).
Perifere artritis: = gewrichtsontsteking in de ledematen waarbij de ontsteking "verspringt" van gewricht tot gewricht. Meestal: knie, enkel, elleboog, pols.
Er treedt zwelling op rond het gewricht. De huid verkleurt rood en er is pijn bij beweging.
Slechts een beperkt aantal patiënten lijdt aan chronische gewrichtsproblemen. Deze ontstekingen geven in principe ook géén aanleiding tot vervorming van de gewrichten zoals bij reuma.
Sacro-ileïtis: = ontsteking van de gewrichten tussen heiligbeen en bekken. Deze patiënten hebben vaak last van lage rugpijn.
Sacro-ileïtis kan worden aangetoond door middel van radiologie en/of specifieke scans.
Ankyloserende spondylitis: = ruggenwervelontsteking of ziekte van Bechterew. Hierbij treedt een toenemende verstijving van de wervelkolom op.
De aandoening komt meer voor bij ziekte van Crohn dan bij colitis ulcerosa, in het bijzonder bij patiënten die HLA-B27 positief zijn. Dit is een erfelijk kenmerk dat men in het bloed kan terugvinden.
Huidafwijkingen ( 9-23%)
Erythema nodosum komt het meest frequent voor bij patiënten met aantasting van het colon.
Doet zich voor onder de vorm van pijnlijke,licht verheven roodpaarse vlekken ter grootte van een muntstuk.
Ze komen voornamelijk voor op de voorzijde van de onderbenen.
Pyoderma gangrenosum is veel zeldzamer. Deze zweren op de huid zijn meestal op de ledematen gelokaliseerd en in wisselende mate pijnlijk.
Het is een zeer ernstige complicatie die meestal een intensieve behandeling vereist.
Mondletsels
In de mond komen voornamelijk aften of kleine zweertjes voor die vaak pijnlijk zijn.
Sommige mondletsels zoals cheilitis (ontsteking van het lipslijmvlies), stomatitis (ontsteking van het mondslijmvlies) en glossitis (tongontsteking) zijn het gevolg van vitaminen en/of mineralentekorten.
Oogletsels
Episcleritis: = een ontstoken oog waarin de bloedvaatjes geïnjecteerd of verdikt zijn. De ongemakken verlopen parallel met de darmontsteking.
Uveitis: = een ontsteking van de voorste oogkamer die veel pijnlijker is. Het oog kan vertroebeld zijn en etter bevatten, wat een dringende oogheelkundige ingreep vereist.
Leveraandoeningen
Leverziekten komen minder vaak voor bij ziekte van Crohn dan bij colitis ulcerosa.
Meestal zijn er weinig specifieke klachten en worden de afwijkingen enkel teruggevonden in het bloed.
|
|
 |
 |
 |
|
| Ledenaantal |
|
Ons ledenaantal op:
19/05/2013
4888
|
|
|
|
|
| Facilitair document |
|
Klik hier om het aanvraagformulier voor het facilitair document (ook wel 'toiletpas' genoemd) te downloaden.
|
|
|
|
|
| Ventoux-event 2012 |
|
Alle informatie over ons Ventoux-event 2012 verzameld op één pagina:
|
|
|
|
|
| Life and IBD |
|
Interessante, interactieve site over leven met IBD:
|
|
|
|
|
| EFCCA |
|
Lees het EFCCA magazine: (engels)
|
|
|
|
|
|
