 |
| Sponsors |
|
Gouden Sponsors:
Zilveren Sponsors:
Bronzen Sponsors:
Gewone Sponsors:
|
|
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
|
|
Ventoux 2012: het verhaal
Het begon allemaal met de vraag van een patiënt met IBD aan Prof. Van Assche, die vroeg of hij -ondanks zijn ziekte- een inspanning zoals het beklimmen van de Ventoux zou mogen doen .
Prof Van Assche polste op zijn beurt dan weer bij de vereniging of wij een dergelijke uitdaging: "gaan fietsen met IBD-patiënten" zagen zitten.
Of hoe een voorzichtig uitgestrooid graantje kan ontkiemen...
 Het enthousiasme van onze kant was er meteen, maar er waren ook een heleboel bedenkingen en praktische bezwaren. Wie moest dit allemaal organiseren, wat zou het kosten, zouden we genoeg deelnemers vinden om het tot een haalbaar project te maken, hoe zat het met de verzekering, wie zou de patiënten begeleiden,... enzovoort.
Ondergetekende hield er enkele slapeloze nachten aan over.
De eerste stap was om ons bestuur te overtuigen van de haalbaarheid van het project en van de impact ervan op onze vereniging: de ziekten op een positieve manier in de kijker plaatsen en bewijzen dat je ook met IBD je grenzen kan verleggen.
Gelukkig had de Raad van Bestuur er wel oren naar en er waren zelfs een paar enthousiaste kandidaten om de uitdaging mee aan te gaan.
Een kleine werkgroep met Frieda, onze PR-verantwoordelijke, Karine - ons duivelke- doet- al, Prof. S. Vermeire en Prof G. Van Assche en ikzelf, nam de organisatie en coördinatie op zich.
In de beginfase was het vooral brainstormen en te rade gaan bij sportinstanties, ervaringsdeskundigen en dergelijke. En... al gauw bleek dat aansluiten bij een organisatie zoals Sporta geen optie was. De specifieke noden van mensen met IBD vroegen extra aandacht en wij konden onze mensen niet anoniem laten opgaan in een té grote groep.
 Dus koersverandering - in de praktijk kwam het er op neer dat we alles zelf zouden moeten organiseren. Daar hebben er op dat ogenblik een paar anderen ook mee van wakker gelegen...
Maar... opgeven was er niet bij. Terwijl wij via de website en Crohniek een oproep deden naar deelnemers, deden onze professoren dat door hun patiënten aan te spreken. Wat begon met de idee van een "kleine groep" fietsers, groeide al snel uit tot 30, 40,... en meer kandidaten.
Dus, weer een andere bocht nemen... we hadden méér hulp nodig! Giovanni, Marc en Marleen, Ida en Danny kwamen de werkgroep versterken ( oef!!!)
Ondertussen was ook al het idee gegroeid om een bekende "peter" te zoeken voor ons Ventoux- avontuur en natuurlijk zochten we het in eerste instantie in de wielerwereld. Sven Nijs leek ons de geschikte kandidaat: zijn uitstraling, professionaliteit en sereniteit in zijn sport zouden het plaatje perfect maken.
Het heeft tijd en moeite gekost maar uiteindelijk kregen we hem te pakken en hadden we een "peter"!
Eén van onze kandidaat-deelnemers suggereerde dat een "meter" aan zijn zijde niet zou misstaan. En zo geschiedde... Tia Hellebaut nam graag het meterschap op zich.
 Hoeft het nog gezegd dat het enthousiasme en de motivatie bij onze deelnemers alleen maar groeide?
En ons graantje kiemde voort...
Hoe verder ons project vorderde, hoe meer ideeën er kwamen. We staken een tandje bij, en al snel reden we in vierde versnelling.
Natuurlijk moesten we een slogan hebben. Het werd: "Do you have the GUTS to bike or walk?...."
De persconferentie met Sven Nijs was het startschot voor de laatste fase! Vanaf nu moest er intensief getraind worden, op eigen tempo en volgens het persoonlijke trainingsschema van Fitclass, maar ook gezamenlijke trainingsritten stonden op het programma.
Terugkomend op de persconferentie: wij waren er klaar voor, onze deelnemers waren er klaar voor, maar... de pers liet het nog maar eens afweten!!! Of ... weer een bewijs hoe weinig interesse en hoe weinig men weet over Ziekte van Crohn en colitis ulcerosa en de impact op het dagelijks bestaan?
 Koppig als we zijn belden we en schreven we dezelfde dag de journalisten nog eens aan met als énig resultaat een kort bericht in het Nieuwsblad. Het zij zo...
Dankzij de bekendheid van onze peter en meter kregen we heel wat logistieke ondersteuning van lokale bedrijven, wat mooi meegenomen was en een grote besparing op ons beschikbare budget.
Onze sponsors namen het leeuwenaandeel van de kosten op zich, waardoor wij de fietstesten, het verblijf, de reis, de begeleiding, e.d. qua kostprijs beperkt konden houden voor onze patiënten. Uiteraard zijn wij uiterst dankbaar voor deze financiële injectie.
Het gaan uitkiezen en bestellen van de fietskledij was voor ons ook weer een avontuur op zich, wisten wij veel! ... met of zonder zeemvel, lange pijpen of korte ... enfin we zijn er uitgeraakt en al zeggen we het zelf: het resultaat mocht er zijn!
Met een eerste gezamenlijke trainingsrit in het vooruitzicht beseften we dat we ook niet-fietsers een uitdaging moesten geven. Dus werd het oorspronkelijk concept van fietsen op de Ventoux uitgebreid met... "al wandelend naar de top"...
Het Hageland en de Wijngaardberg vormden het decor voor respectievelijk de 1ste trainingsrit en de 1ste groepswandeling. Een voorzichtige aanloop naar wat allemaal nog komen zou.
 Achteraf werd bij pot en pint nog nagepraat over dit eerste groepsgebeuren en de groepssfeer zat meteen goed.
Kluisbergen werd al een grotere uitdaging. Er werd deels gefietst op het parcours van de Ronde van Vlaanderen en de wandelaars beklommen de oude Kwaremont. Natuurlijk was er op beide trajecten af en toe een "stop" voorzien om de inwendige mens te versterken.
Terug op het vertrekpunt kon men douchen en nadien werden met smaak de frieten met stoofvlees verorberd.
Wij namen dan weer de kans te baat om een stand van zaken mee te geven en afspraken te maken voor de volgende trainingsrit. Alhoewel... om boven al dat sportieve gebabbel uit te komen was ook geen sinecure.
Hoei (Huy) was de ultieme training! Géén vlakke wegen meer maar voortdurend helling op en helling af... en of ze het geweten hebben! Sommigen kregen het lichtjes benauwd bij de gedachte dat de Ventoux nog heel andere koek was en dat dit nog maar een begin was. Maar nu opgeven? ... Nooit! Men dacht er niet aan!
En dan was het afwachten voor het grote moment en de afreis!
 Frieda heeft ontelbare keren gemaild en gebeld met Virginie van Hameau des Sources ( ons verblijf) om toch maar zeker alles op punt te hebben! Dankzij haar perfecte Frans was er geen spraakverwarring mogelijk en werd alles naar best vermogen geregeld.
En dan was het eindelijk zover. Busje volgeladen en de lange reis naar Montbrun-les-Bains kon beginnen. De achterblijvers hadden het steeds maar over de slechte weersvoorspellingen in het gebied rond de Ventoux, maar niks kon de pret bederven. Of ze gelijk zouden krijgen????
Daar ik vroeger afgereisd was om ter plaatse te zijn als de bus zou aankomen kon ik donderdag 20 september met veel plezier melden dat het 27°C was, écht zwembadweer . Ook de medische ploeg die op vrijdag zou afreizen ontving dit bericht natuurlijk met veel animo en stond te springen ( althans naar verluid) om te vertrekken.
Het weerzien donderdagavond, toen de bus -eindelijk- in het donker van de nacht arriveerde, was hartverwarmend. Zo ook op vrijdag toen de TGV-reizigers toekwamen en ons medisch en verpleegkundig team.
Sommigen van de TGV-reizigers hadden er reeds een lange fietstocht opzitten, zij fietsten vanuit Avignon naar Montbrun-les-Bains, kwestie van al wat warm te lopen voor de ultieme trip op zaterdagochtend naar de top van de Ventoux!
Zaterdagochtend 22 september: iedereen is vroeg uit de veren en neemt een stevig ontbijt.
 Fietsers en wandelaars bereiden zich voor op hun persoonlijke uitdaging: zo veel mogelijk meters op de flanken van de Ventoux overwinnen en bewijzen dat IBD je leven niet noodzakelijk en voortdurend aan banden legt.
Ambiance en blij-gespannen verwachtingen, toch ook een zekere zenuwachtigheid: gaat het lukken?
De weergoden waren ons in elk geval al supergoed gezind: stralend blauwe hemel, volop zon en -zo zou later blijken- weinig wind op de gevreesde Col des Tempetes.
Met de fiets naar Sault -als opwarmingsoefening- waar rendez-vous gegeven werd met de wandelaars voor de groepsfoto.!
Een laatste sanitair intermezzo, nog snel een energyreep of banaan en daar gingen ze! De eerste kilometers in groep en éénmaal de klim begonnen ieder op eigen tempo.
 Onze bevoorradingsploegen hadden strategische plaatsen uitgekozen, de verpleegkundige ploeg (de BINA-tjes) pendelde met de wagen op en neer langs het parcours om bijstand te verlenen waar nodig en om de deelnemers luidkeels aan te moedigen, en onze kinesiste wachtte op de top!
De 2 mobilhomes met sanitaire voorzieningen en extra bevoorrading waren eveneens stand-by.
Veel eerder dan verwacht zien we de eersten aan Chalet Renard verschijnen! Giovanni en Joachim spelen haasje over op het ganse traject en motiveren elkaar alzo. Goed gedaan mannen!
Verspreid komen ook de anderen opdagen, de ene al met soepeler tred dan de andere, maar allemaal met evenveel wilskracht en doorzettingsvermogen! En onze dames moeten niet onderdoen voor hun mannelijke mede-fietsers.( Sommigen kregen er niet genoeg van en deden later in de afdaling nog een extra ommetje.)
Op de top is de vreugde en persoonlijke voldoening groot. Iedereen heeft zijn of haar doel bereikt. Die laatste kilometers waren loodzwaar maar opgeven?....no way!
Ondertussen zien we in de verte ook de wandelaars aankomen. Ook voor hen zijn die laatste meters loodzwaar. Maar ook hier is de vreugde groot: we did it!
Terug in Montbrun-les-Bains krijgen onze sporters een welverdiende massage. Terwijl kinesiste Sandrine hals, schouder en rug onder handen neemt, masseren Ellen en Frederika de benen. De rij wachtenden was lang... Wat had je gedacht?
Bij het avondeten vloeide de wijn nét even meer dan op andere avonden. Gelach, uitbundigheid, grappen, over-en weer geroep... het kon niet meer stuk.
Om het allemaal nog echter te maken kregen alle deelnemers een Ventoux-diploma uitgereikt.
En dan was er een surprise-avond met optreden van niemand minder dan onze eigen K-drietjes! Zij zongen, dansten en sprongen dat het een lust voor het oog was - vooral de mannelijke deelnemers riepen om bisnummers.
 K-drie knutselde ook een quiz in elkaar die uiteindelijk glansrijk gewonnen werd door de dames. De mannenploeg spoelde de teleurstelling met een extra biertje weg.
Hoewel al laat werd hier en daar, in de respectievelijke verblijven, nog duchtig verder gefeest.
Maar IBD-ers zijn voor geen kleintje vervaard - zo werd bewezen - en iedereen was weer tijdig op het appel voor het ontbijt.
Helaas moesten we afscheid nemen van ons medisch team... de plicht riep, weet je...
Voor de blijvers was er een toeristisch programma uitgewerkt en Giovanni nam de meest fervente fietsers op sleeptouw naar de Gorges du Nesque. En wat een ontspannend tochtje zou worden werd een stevige kuitenbijter….
's Avonds werden we aangenaam verrast met het Ventoux-lied, op de tonen van... van Bart Peeters bracht Kathleen met veel verve een hommage aan ons Ventoux-avontuur.
 Maandag kregen we een stevig onweer waardoor een marktbezoek letterlijk in het water viel ( goed voor de portemonnee). Gelukkig klaarde het snel weer op en terwijl sommigen Montbrun verder gingen verkennen of gewoon heerlijk luierden, kozen anderen voor een bezoek aan Vaison-la Romaine.
Bij het avondeten werd nog flink nagepraat over het hele gebeuren en er werden al verdere plannen gesmeed... Dat benam ons wel even de adem maar getuigde ook van het succes van de hele onderneming.
En toen... keerden we huiswaarts, met een koffer vol herinneringen, nieuwe vrienden en met een voldaan gevoel.
Bedankt allemaal,
Daniëlle
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
Speciale dank aan:
Giovanni en Marc, onze sportverantwoordelijken,
Marleen VA, die met de wagen stand-by was voor de wandelaars
Onze occasionele chauffeurs van de mobilhomes en volgwagens
De occasionele helpers en leden van de "hulptroepen" onderweg
Roger, Eric en Marcel, onze "manusjes-van-alles" die met heel wat pakken, dozen, koffers, en nog veel meer hebben gesjouwd
Sven Nys en Tia Hellebaut, die ons van bij het begin gesteund hebben, onze IBD-ers een hart onder de riem staken en ook tijdens de ultieme beklimming de prestaties bleven volgen via SMS en Twitter.
Maya Detiège, Katia Dele Faille, Frans Verbeek, en Miguel Wiels die fervente supporters waren
Aan de leden van de werkgroep "Ventoux" die maandenlang met mij nauw samengewerkt hebben aan de voorbereidingen en organisatie, met name: Karine, Marc en Marleen, Ida en Danny, Giovanni en Eleonore en Frieda. Frieda was de onmisbare schakel in de communicatie tussen Frankrijk en CCV vzw en heeft het "mailverkeer" met de deelnemers grotendeels op zich genomen!
De BINA-tjes (Ellen, Patricia en Frederika): onze eigen verpleegsters zonder wie we het niet gered zouden hebben en die "redder in nood" waren zowel toen bij ons tijdens de voorbereidingen de batterijen het begaven, alsook tijdens de beklimming en de massage-sessie erna!
Sandrine, onze kinesiste, die stand-by was op de top en de nodige cliënten had voor "opkalefatering" en nek-en rugmassages.
Onze grote en kleine sponsors zonder wiens financiële injecties en/of logistieke ondersteuning dit project nooit hetzelfde geweest zou zijn!
Fitclass, en alle medewerkers die onze sportievelingen getest en opgevolgd hebben en daardoor tevens een onmisbare bijdrage geleverd hebben aan het wetenschappelijk onderzoek, verbonden aan ons project.
Prof Gert Van Assche en Prof Séverine Vermeire die ons met raad en daad bijstonden en enorm veel tijd en energie gestoken hebben in dit project en het hieraan verbonden wetenschappelijk onderzoek.
Het was een avontuur om nooit te vergeten! De solidariteit tussen patiënten, artsen en begeleiders en de hieruit voortvloeiende kameraadschappen onderling geven dit project een meerwaarde die zijn gelijke niet kent.
Bedankt allemaal,
Daniëlle
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ventoux-lied
Muziek: "I 'm in to folk" van Bart Peeters
De inschrijving was binnen
't avontuur kon nu beginnen
We gingen voor de top
Dus we moesten flink bergop
Soms was de training zwaar
We fietsten de Ventoux op
Van 't dal tot aan de top.
Montbrun was den depart
Rond tien uur stonden we klaar
Ongeduldig voor de start
Maar toch met een heel klein hart
We begonnen aan de klim
Toen nog altijd met veel zin
Maar na een uur of twee
Zaten we in de puree
Refrein:
De Mont Ventoux (2x)
We leefden er allang naartoe
We werden het nooit moe
De Mont Ventoux (2x)
Ons ziekte zeker geen taboe
En dat is juist zo goe(d)
Bedankt Sven onze peter
En ook Tia onze meter
Daniëlle, Frieda en co
Hadden één motto: LET'S GO !
De planning was echt zwaar
Ja, ze kregen ook grijs haar
Merci van ons hier allen
't is ons super bevallen!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Voor onze fietsers: hoe voorbereiden om een bergreus te beklimmen.
De ventoux beklimmen is een zware inspanning, laat u niet misleiden door de massa's mensen die al naar boeven gereden en gekropen zijn, soms meer dan 1 keer in een etmaal, velen zijn ook niet boven geraakt.
Een goede voorbereiding kan ervoor zorgen dat iedereen zijn droom kan waarmaken op de reus van de Provence.
Via een aantal nieuwsbrieven proberen we je de juiste tools aan te reiken om de klim succesvol voor te bereiden en ook effectief uit te voeren.
- bezoek een (sport)arts voor je start
- train met hartslagmeter en maak een planning
- tips voor de klim
Bezoek een (sport)arts voor je start!
Sporten is gezond, dat staat als een paal boven water, sporten beschermt ons tegen de meeste ernstige ziektes (hart en vaatziektes, kanker, suikerziekte, botontkalking, arthrose, dementie,....). Maar ben jij wel gezond genoeg om te starten met sport? Om dit uit te zoeken kan je best langsgaan bij je (sport)arts. Sporten vergt heel wat van je lichaam en je geest en je 'basis'gezondheid moet in orde zijn alvorens je van wal steekt. Je hart is de motor van je lichaam en zal ook extra belast worden als je meer begint te bewegen. Vanaf de leeftijd van 14 jaar wordt er zeker een ECG in rust aangeraden (een filmpje van je hart) en indien nodig kan het zijn dat je arts je doorverwijst naar een cardioloog voor verder onderzoek (maar dat is eerder zeldzaam nodig). Kijk even op http://www.cjsm.vlaanderen.be/gezondsporten/keuring/hart.htm en doe de test.
Niet alleen je hart moet in orde zijn maar ook de rest van je lichaam verdient de nodige aandacht, vooral je spieren en gewrichten. Het zal van het grootste belang zijn dat je de meest geschikte sport kiest om niet gekwetst of overbelast te raken, je (sport)arts kan je hierbij adviseren.
Overgewicht is een dooddoener als je moet klimmen met de fiets. Every pound counts, afvallen is de pijnlijke boodschap. Wanneer ben je eigenlijk te zwaar, wanneer heb je overgewicht en is dit ongezond? Iedereen kent wel zijn BMI (body mass index), simpel te berekenen : je neemt je gewicht en deelt dit door je lengte in meters in het kwadraat: vb voor iemand van 1m70 van 98kg : BMI= 98/1,7x1,7= 33,9.
Een normale waarde is een BMI tussen de 18,5 en 25, tussen 25en 30 spreken we van overgewicht, hoger dan 30 is obesitas! BMI is niet allesbepalend, gespierde personen scoren soms hoog hoewel ze geen overgewicht hebben, ook bij kinderen kan je deze berekening niet toepassen.
De abdominale omtrek meten is misschien makkelijker en zegt ook meer over je gezondheidsrisico: met een lintmeter neem je de buikomtrek ter hoogte van je navel, vrouwen scoren best onder de 80cm, mannen onder de 94cm, elke 5cm boven deze waarde geeft 17% meer sterfte risico! Ongeveer 60% van de Belgen heeft een te buikomtrek boven deze normale waarde! Overgewicht is een belangrijke risicofactor in het ontwikkelen van diabetes, hart-en vaatziektes en bepaalde kankers.
Overgewicht bestrijden alleen door sport levert meestal een grote teleurstelling op. Je moet sport combineren met gezonde voeding: 1+1= 3. De combinatie van deze 2 maatregelen is dus veel groter dan slechts 1 van de 2 ! zoals ook de raad vorige week was: GO SLOW, gewichtsverlies moet zeer geleidelijk gaan om de kilo's er ook definitief af te houden, kies niet voor trendy (crash)dieten die zeer ongezond zijn en ook niet voor te eenzijdige dieten , die je nooit lang kan volhouden. Net als sport moet voeding een 'klik' zijn die je bewust moet maken, gezond , verstandig eten geeft op termijn de beste resultaten die je kan volhouden, als je wel voor een welbepaald dieet kiest , laat je dan professioneel begeleiden door een dietist en ev een arts.
Een evenwichtige gevarieerde voeding zal ook belangrijk zijn om geen blessures op te lopen bij sportstart, als je essentiele voedingsbestanddelen niet opneemt in je voeding zal je sportstart problemen kunnen geven: overbelasting, vermoeidheid, verminderde weerstand en ziekte!
Een mooi evenwicht tussen sport en dieet is de sleutel tot een lichter en gezonder leven!
Als je gaat fietsen zorg dat je materiaal in orde is , een juiste fietsafmeting en voldoende versnellingen zijn belangrijk.
Go Slow! Vlieg er niet meteen 100% in, probeer je inspanning en belasting zeer traag op te bouwen, je geest is sterker dan je lichaam, en dat lichaam zal 'sporten' gewoon moeten raken en dat vraagt tijd. Probeer alleszins na elke dag sport een rustdag te nemen en luister naar je lichaam. Als je onvoldoende herstelt bent na een inspanning (vermoeid, spierpijn) is rust de enige remedie. Denk op lange termijn en probeer niet op een paar weken 'topfit' te raken, maak een planning van enkele maanden en probeer je aan je sportschema te houden.
In groep sporten heeft het voordeel dat je elkaar kan motiveren, opgeven is dan geen optie. Pas wel op dat je het tempo van de groep aan kan, ga niet boven je mogelijkheden want dan doe je meer verkeerd dan goed.
Hoe aan de slag gaan met je trainingen lees je volgende week.
Dr Tom Teulingkx, Sportarts, Westerlo
***
train met hartslagmeter en maak een planning
Hopelijk heb je groen licht gekregen van je sportarts om de klim te doen, en kunnen je trainingen nu een versnelling hoger.
De intensiteit en de duur van je inspanning zijn zeer belangrijk.
De intensiteit kan bepaald worden aan de hand van je hartslag. Een hartslagmeter is eigenlijk een essentieel onderdeel van je sportuitrusting (zoals een helm en een bel ). Je vindt al een zeer degelijke hartslagmeter voor 50 euro (www.hartslagmeter.nl of www.cardioshop.be). Een hartslagmeter moet vooral dienen om je hartslag te zien, alle bijkomende gadgets zijn eigenlijk niet nodig.
Hoe stel je een hartslagmeter juist in? Wel , je moet op zoek gaan naar je maximale hartslag, Dit kan je in principe via de volgende vuistregel: 220-leeftijd = maximale hartslag. Niet bij iedereen gaat deze formule op, je maximale hartslag is immers erfelijk bepaald. Een korte maximale inspanning (bv. een steile helling maximaal opfietsen ) kan al aanwijzen in welke buurt je maximale hartslag zich bevindt, maar om veilig te spelen kan je dit best onder 'hartveilige' omstandigheden laten uitdokteren bij een sportarts tijdens een test.
Als we de maximale hartslag gevonden hebben kunnen we je verschillende trainingshartslagzones bepalen. Dit kan ook weer met een formule, namelijk de formule van Karvonen.
HFopt = HFrust + (HFmax - HFrust) * X%
HFrust= je hartslag (slagen per minuut) 's morgens bij ontwaken liggend in je bed, als je conditie verbetert zal dit cijfer lager liggen
HFmax= 220- leeftijd of bepaald via inspanningstest of maximale inspanning
Stel dat je wil trainen tussen 60% en 70%, trouwens de ideale hartslagzone om je conditie te verbeteren en ook aan vetverbranding te doen en zo gewicht te verliezen en je leeftijd is bv 40 jaar : HF opt= 60 + (220-40 -60)x60%= 132 voor 70% is dit 144, dus tussen hartslag 133 en 144 doe je aan conditieverbetering.
Zoals ook voor de maximale pols van toepassing was, is deze formule niet toepasbaar op iedereen, bij twijfel laat je dus best een maximale inspanningstest uitvoeren bij je sportarts.
Dus, koop een hartslagmeter, draag hem, stel hem juist in en...... kijk ernaar.
Een goede sportplanning is een noodzaak! En je houden aan je planning is nog belangrijker!
Een plan moet aan bepaalde criteria voldoen: geleidelijke opbouw, haalbaarheid en flexibiliteit.
Een geleidelijke opbouw is nodig om overbelasting en overtraining te vermijden: plan nooit twee zware trainingsdagen na elkaar, na elke zware training volgt een rustdag. Probeer wel minimum drie dagen in de week te 'reserveren' voor fietsen, zo is het trainingseffect maximaal. De omvang van je training mag maar geleidelijk toenemen, in principe mag je trainingsduur elke week met 15% verhogen. Dit wil zeggen dat als je bv. deze week 3X40km gefietst hebt, dat je volgende week 3X46km mag fietsen. Die 15% regel mag je ook toepassen op het aantal minuten of aantal uren dat je sport. Bouw in je schema ook zeker om de 6 à 8 weken een rustweek in.
Overschat het effect van woon-werk fietskilometers niet! Meestal gaat het om te korte afstanden om echt een trainingseffect te bekomen , maar de optelsom van al die kilometers lijkt zeer hoog. Je kan woon-werk fietsverkeer veel efficienter maken door bv aan verschillende intensiteiten te fietsen of je een rit te verlengen met extra trainingskilometers.
Een sportschema moet haalbaar zijn. Ieder van ons heeft een druk werkschema, een familiaal en sociaal leven en we zijn geen topsporters. Sport moet binnen de planning van onze dagdagelijkse bezigheden passen. Denk hierover goed na en bespreek dit met collega's en familieleden, neem niet teveel hooi op je vork maar voorzie wel voldoende tijd om te sporten. Mensen die geen tijd hebben om te sporten, hebben te weinig oog voor organisatie van hun dag. Zorg ook dat het schema niet te zwaar is voor je lichaam en geest en pas het aan aan het doel dat je voor ogen hebt.
Een sportplan moet flexibel zijn. Het uitgangspunt moet zijn dat je je planning probeert te volgen maar allerhande zaken kunnen het schema verstoren: ziekte, blessure, weersomstandigheden, werkagenda... 'Slecht is het plan dat niet kan gewijzigd worden'. Bespreek aanpassingen eventueel met je arts of trainer. In het slechtste geval moet je doelstellingen aanpassen.
Je sportopbouw, prestaties en gewichtsafname moet je registreren! Dit kan op een zeer eenvoudige manier via een doordeweekse agenda, maar ook sommige hartslagmeters bieden een online tool om dit te doen. Het vraagt ook niets van je tijd en het biedt een schat van informatie.
Wat moet je registreren?
- ochtendgewicht: in ondergoed na toiletbezoek. Schrijf dit 1x/week op dezelfde dag in je agenda. Dit dagelijks noteren heeft weinig zin en gaat alleen maar frustrerend werken omdat het gewicht op dagelijkse basis nog al eens kan wisselen.
- ochtendpols: dit is je hartslag gedurende 1 minuut, liggend in bed nadat je enkele minuten wakker bent. Als je conditie beter wordt gaat je hartslag 's morgens lager zijn. Ziekte, overbelasting, overtraining en slaaptekort gaan een verhoging in je ochtendpols geven, rusten is dan de boodschap.
- slaap: uren dat je geslapen hebt en de kwaliteit van slaap. Sommige mensen hebben veel slaap nodig om fysieke prestaties te leveren, anderen weinig. Belangrijk is dat je een regelmaat hebt in uren slaap.
- training: noteer zorgvuldig welke type training je gedaan hebt (fietsen, lopen, ...) tegen welke intensiteit (gemiddelde en maximale hartslag), de duur van de training en welk gevoel je tijdens en na de training had.
- ziekte en vakantie: belangrijk omdat je op deze momenten meestal niet kan trainen.
Al deze informatie is belangrijk voor jezelf om eventueel naar terug te grijpen tijdens een volgend sportdoel, of om te evalueren hoe goed je getraind hebt.
Indien er problemen met je conditie of met je gezondheid of gewicht zijn kan je trainer of sportarts via je dagboek gaan opzoeken waar het ergens is misgelopen en zo je training bijsturen.
Een aansluitend dagelijks dieetdagboek (wat heb ik gegeten en gedronken) kan zeer nuttig zijn indien je begeleiding door een diëtist(e) wenst.
Je dagboek en je trainingsschema zijn je GPS naar een goede conditie en gezondheid
Volgende week volgen de 'last minute tricks and tips'
Dr Tom Teulingkx, Sportarts, Westerlo
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Steun van onze lotgenoten in Frankrijk
De collega's in Frankrijk steunen ons Ventoux-initiatief en zullen de regionale pers berichten over ons doel en de uitdaging om, zélfs met IBD, bergen te beklimmen en grenzen te verleggen. Merci, aux amis Français.
Klik hier Om naar de website van de Crohn- en colitis ulcerosa vereniging van Frankrijk te gaan.Klik op het rode pijltje rechts onderaan de kaart op de informatie over ons Vantoux-project te zien.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ventoux-event: tweede gezamenlijke trainingsrit en wandeltocht
23 juni... die ochtend, in alle vroegte, zakte men vanuit de diverse hoeken van het Vlaamse land af naar de Vlaamse Ardennen.
Het was bang afwachten geweest hoe de weergoden ons gezind zouden zijn maar blijkbaar hebben ze de nodige sympathie voor ons project en dragen ze een steentje bij: zon, weliswaar wind, die af en toe pittig uit de hoek kwam, maar... who cares?
Eenmaal Kluisbergen en het startdoel bij Camping Panorama bereikt werd het even chaotisch druk, maar zonder al té veel vertraging konden onze fietsers aan de beproeving van ca 60 km langs Vlaamse wegen en hellingen - waar enkele flinke kuitenbijters bij waren - beginnen.
 Ons groepje wandelaars trok, onder leiding van Marc, meteen al bergop. De streek en de vergezichten waren voor de meesten onder ons onbekend terrein. Maar wat een positieve verrassing!
Ons eerste doel, de Kwaremont, werd bereikt en we beloonden onszelf met een lekker koud biertje (voor de mannen) en een minder alcoholisch getint drankje voor de vrouwen. Wij vrouwen zouden ons niet klein laten krijgen, noch door de kasseien, noch door de hellingen, noch door de mannen die er een flink tempo in hielden.
Dit taalgrensgebied biedt de fietser en wandelaar naast "postkaartzichten", nog veel meer. Flora en fauna hebben nog vrij spel in de bossen en de wandelaar kan letterlijk àlle richtingen uit.
Als beloning, voor wie de nodige inspanningen levert, vind je midden de bossen ook de nodige accommodatie om de inwendige mens te versterken en de dorstigen te laven. En... dit laatste lieten we weerom niet aan ons voorbijgaan.
 Eénmaal gezeten op het zonnige! terras kwam de eigenares de bestelling opnemen en hilariteit alom toen ze Roger meteen met de voornaam aansprak. Die kwam zowat uit de lucht vallen, maar de dame had zijn naamplaatje opgemerkt... enfin, Roger zijn naam en faam staat voor altijd in onze annalen.
De heren proefden de lokale bierspecialiteit, en sommige dames waagden zich ook aan een fruitig biertje.
De laatste loodjes wegen het zwaarst... na geploeter en tussen de plassen door laveren (resultaat van de voorbije "natte" dagen) ging het eindelijk weer bergaf en bereikten we onze startplaats waar we onze fietsers gingen opwachten.
De verbroedering van de deelnemers zette zich voort tijdens het eten - dat ook zeer gesmaakt werd - en moet het nog gezegd dat er moeilijk uit te komen was boven al dat sportieve "gebabbel" en de evaluatie van de persoonlijke vorderingen?
Wij kijken alvast uit naar de volgende ontmoeting op 25 augustus in Hoei ( Huy).
Bedankt dat jullie erbij waren!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Miguel Wiels steekt IBD-ers, artsen en begeleidend team een hart onder de riem, in de voorbereiding op hun Ventoux-avontuur.
Toen ik een aantal jaren terug het peterschap van de Crohn- en Colitis ulcerosa Vereniging aanvaardde had ik geen idee over de verregaande impact van de ziekten op het dagelijks leven van deze patiënten.
Té vaak nog worden de gevolgen van het moeten leven met IBD onderschat waardoor patiënten zich miskent en onbegrepen voelen.
De dagelijkse strijd aangaan, niet alleen met de ziekte zelf, maar vooral om begrip en aandacht te krijgen voor hun ziekte en de gevolgen, is geen sinecure.
 Patiënten en artsen willen met hun nakend Ventoux-avontuur niet alleen om aandacht vragen, maar véél meer nog willen zij, vertrekkend vanuit een negatief gegeven "leven met een chronische darmziekte," (en vooralsnog levenslang), aantonen dat mits goede en toegankelijke therapie, opvolging en medische begeleiding ook mensen met ziekte van Crohn en/of colitis ulcerosa hun grenzen kunnen verleggen.
Als peetvader van de vereniging kan ik het alleen maar toejuichen dat topsporters zoals Sven Nijs en Tia Hellebaut zich achter dit initiatief scharen!
Ik heb alle bewondering en respect voor de patiënten die deze uitdaging (fietsen of wandelen) aangaan, en voor de professoren en artsen die de patiënten hierin bijstaan en begeleiden, alsook voor het hele team rond dit Ventoux-event.
Ik blijf jullie vorderingen en ultieme uitdaging met argusogen volgen en denk eraan: deelnemen is veel belangrijker dan "overwinnen", élke meter die jullie afleggen op de flanken van die beruchte berg is een overwinning op jezelf" Succes!
Miguel
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Tweede trainingsrit
Ons Ventoux-avontuur nadert nu snel. Zaterdag 23 juni is er onze 2de gezamelijke trainingsrit en wandeltocht in de Zwalmstreek. Met weer heel wat "heuveltjes", om alvast te wennen aan het wat pittiger benenwerk dat hun nog te wachte staat, hopen onze sporters natuurlijk op wat milde medewerking van de weergoden.
Midden deze week trokken de leden van de werkgroep erop uit om de kleding en uitrusting voor fietsers en wandelaars te bestellen.
Terwijl Marleen en Marc op zoek gingen naar gepaste attributen voor de wandelaars ( en NEE.... we verklappen het nog niet!) trok de rest van de werkgroep naar Vermarc Sport om de fietsoutfit te kiezen en te bestellen.
Dat ging gepaard met heel wat hilariteit en gezoek: zo veel keuze qua kleur, opzet, enzovoort. Gelukkig kregen we assistentie en goede, practische raad van oud-wielrenner Frans Verbeeck, die ons hele avontuur van nabij volgt en onze sporters alvast succes wenst.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Steun van Frans Verbeeck
 Oud wegrenner Frans Verbeeck is fan van ons Ventoux-avontuur en wenst onze sportieve IBD'ers succes. Hij benadrukt dat trainen en langzaam opbouwen belangrijk zijn om een goed resultaat te behalen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Fitclass en "To walk again"
Dankzij de steun van Fitclass kunnen onze Ventoux-deelnemers de fietstesten, nodig voor het wetenschappelijk onderzoek gratis afleggen. Wij staan ook als patiëntenvereniging volledig achter hun eigen project voor "To walk again". Dus als jullie familieleden, vrienden of kennissen hebben die graag een uurtje sporten laat ze dan een kijkje nemen op www.fitclasstowalkagain.be en zo kunnen ze meteen het sportieve koppelen aan het goede doel.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Darmziekte geen obstakel op weg naar Mont Ventoux
 LEUVEN - De Vlaamse patiëntenvereniging voor mensen met een chronische inflammatoire darmaandoening (IBD) organiseert op 22 en 23 september een tocht naar de top van de Mont Ventoux. Met de beklimming te voet of per fiets willen de leden van de Crohn- en Colitis ulcerosa Vereniging aantonen dat mensen met een chronische darmziekte met een goede behandeling en begeleiding ook grenzen kunnen verleggen. Naast de patiënten gaan ook hun artsen de sportieve uitdaging aan. Professor Gert Van Assche: 'We willen meer aandacht en begrip voor de ziekte omdat heel wat patiënten zich misbegrepen voelen. Aan onze patiënten zie je vaak niet dat ze ziek zijn, terwijl ze toch moe zijn of heel wat klachten hebben', zegt de gastro-enteroloog van het UZ Leuven. Aan het Ventoux fietsproject wordt ook een wetenschappelijk onderzoek gekoppeld. Drijvende krachten achter de patiëntenvereniging zijn Daniëlle Staes en Frieda Wieme. De peter en meter van het project zijn Sven Nys en Tia Hellebaut.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Algemene info en tips
Nu Sven Nijs en Tia Hellebaut als het ware onze "mental coaches" zijn kregen we een nieuwe energieboost en raken de voorbereidingen voor ons Ventoux-event in een stroomversnelling.
Via deze link alvast wat technische informatie over je materiaal en raadgevingen bij je voorbereiding op de ultieme uitdaging. Giovanni en Marc Janssens (drievoudig ex-Belgisch kanpioen veldrijden) bundelden hun krachten om jullie alvast op de goede weg te helpen.
Met dank aan beide voor hun inspanningen
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ventoux-event 2012
 Onder het motto: "Do you have the guts to bike?" nemen onze IBD-ers en hun begeleiders een sportieve start. Zij beginnen zich fysiek en mentaal voor te bereidingen op hun grote uitdaging: de beklimming van de Mont Ventoux in het weekend van 22 en 23 september!
Een extra boost krijgen zij van niemand minder dan Belgisch kampioen en "peter" van het event Sven Nijs!
De hele werkgroep achter het gebeuren heeft dan ook massaal gesupporterd, of wat dacht je?
Sven is een voorbeeld voor élke sporter. De discipline en mentale ingesteldheid vormen een groot deel van zijn kracht en dragen bij tot zijn successen. De integriteit en sereniteit waarmee hij omgaat met zijn sport zijn onder meer tekenend voor de persoon Sven Nijs.
Sven steekt "onze" sportievelingen dan ook een hart onder de riem. Net als Sven willen zij hun grenzen verleggen en dankzij zijn support willen ze er nog méér voor gaan!
De échte uitdaging voor IBD-ers is deelnemen, het lef hebben om, samen met en onder begeleiding van artsen, op de fiets te springen en een hoogteverschil van 1200m te overbruggen op een afstand van 26 km.
Sommigen trotseren de "naakte" berg te voet en trekken de bergschoenen aan.
"We do have the guts to bike and walk!"
Naast Sven Nijs, was ook ex-drievoudig Belgisch kampioen en co-commentator voor het veldrijden Marc Janssens, één van de eersten die ons Ventoux-event steunen en een warm hart toedragen. Ook hij heeft beloofd zo mogelijk deel te nemen aan één van de trainingsritten van ons team!
Geven ons nog een extra duwtje in de rug: Miguel Wiels en Katia dela Faille
Dankzij de morele steun van al deze BV's voelen onze sporters zich "gedragen".
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Naar de top van de Mont Ventoux per fiets
De fietsers vertrekken van in het dorp Sault. Deze stad ligt op 700 m hoogte. Onze fietsers trachten een hoogteverschil te overwinnen van 1200 m, om uiteindelijk te top te bereiken op 1912 m. De afstand tussen Sault en de top bedraagt 26 km. De beklimming vanuit Sault is iets minder steil dan vanuit Bédouin en Malaucène.
Het weer op de Mont Ventoux is onvoorspelbaar. Het is niet toevallig dat de naam van deze mythische berg naar de wind werd genoemd. Het gemiddelde temperatuur verschil tussen dal en top bedraagt om en bij de 20°, daarom is het zeer belangrijk om voldoende kledij zowel tegen koude, mistral, regen als zon te voorzien. Wij denken hierbij aan regenvestje, handschoenen, onderhemdje , truitjes met hoge col om de nek te beschermen tegen koude.
Veiligheids regels in acht nemen:
- Dragen van een helm is VERPLICHT
- Rij altijd uiterst rechts.
- Blijf ten allen tijde op u rij-vak
- Bij onvoldoende zicht buiten de bebouwde kom is een veiligheidsvestje VERPLICHT
- Voor en achterlichten zijn VERPLICHT
Zorg ook voor een fiets die in top conditie is.
Veel fietsgenot.
Uw sportief team verantwoordelijken:
Marleen&Marc
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Te voet naar de top van de Mont Ventoux
Hier onder vind je de wandelweg van Chalet Reynard naar de top van de Mont Ventoux, de wandeling bestaat uit 2 delen.
Het eerste deel is een wandeling van 5 km nagenoeg vlak .Het 2de deel is een klim van 3 km, we starten op een hoogte van 1514 m en gaan naar 1912 m. Deze laatste 3 km wandel je over keien ,keien en nog meer keien, het is een echt maanlandschap.
Iedereen is vrij van te beslissen of hij mee gaat naar de top, voor de deelnemers die alleen de eerste 5 km meegaan is er mogelijkheid om ofwel te voet terug te keren of er kan gebruik gemaakt worden van transport begeleid door Marleen.
Voor diegenen die beslissen om naar de top te gaan is het belangrijk om voor uzelf uit te maken of je deze inspanning aankan. Wat ook zeer belangrijk is zijn natuurlijk de weersomstandigheden.
Wat men nodig heeft om deze wandeling tot een goed einde te brengen zijn eerst en vooral stevige wandelschoenen, ademende sokken ,warme kleding(naargelang het weer), rugzak met 2l energie fris drank,energierepen, droge kleren, regenvestje met kap en wandelstok(ken).
Veel wandelgenot.
Uw sportief team verantwoordelijken:
Marleen&Marc
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ventoux-event 2012
Hier volgt dan een update voor ons Ventoux-project 2012.
In overleg met Prof. Van Assche en Prof. Vermeire werd de datum van ons Ventoux avontuur vastgelegd voor het weekend van 22-23 september 2012.
De medische begeleiding om de berg te beklimmen wordt verzekerd voor zaterdag 22/09 en zondag 23/09 2012.
Zo worden de slaagkansen verhoogd om de top te bereiken. Bij deze berg moet je namelijk ALTIJD rekening houden met de weersomstandigheden. De berg heeft zijn naam " Ventoux = wind overal/altijd" dan ook niet gestolen!
Ook de wandelaars onder u zullen aan hun trekken komen. We voorzien een gezamenlijke wandeling naar de top van de Ventoux om onze fietsfanaten daar op gepaste wijze te onthalen.
Onze heen- en terugreis worden nog nader bepaald. Dit is deels afhankelijk van de afspraken met de busmaatschappij. Vermoedelijk vertrek op donderdagavond of vrijdagmorgen en terugreis op maandag.
We voorzien ook de mogelijkheid van enkele korte uitstappen in de omgeving.
Noteer alvast dat:
- Deelnemers lid zijn van de vereniging (jaarlijkse bijdrage 16€) en dit omwille van de verzekering.
- Koersfiets of mountainbike vereist is .
- Fietshelm verplicht is.
- De verdere info i.v.m. fietsproef en trainingsschema later volgt: hier wordt momenteel door Prof Van Assche en Prof Vermeire aan gewerkt.
Verblijf:
Voor logies lieten we ons oog vallen op: Résidence Le Hameau des Sources in Montbrun-les-Bains. Frieda, onze PR-verantwoordelijke is druk bezig om de meest voordelige formule uit te dokteren. Hier zijn 2- -4-persoonskamers/studio's beschikbaar.
Karin, ons "duiveltje-doet-al", legt de busmaatschappijen het vuur aan de schenen om de beste prijs voor een luxeautocar (uiteraard met toilet en bar) en met mogelijkheid tot fietsvervoer in de wacht te slepen.
Uiteraard willen wij de kostprijs voor onze sportievelingen zo laag mogelijk houden. Van zodra wij meer duidelijkheid hebben hoort u het van ons.
Naargelang beschikbare plaatsen kan u uw partner of gezin meebrengen. Neem in dit geval tijdig contact met ons op: fietsen@ccv-vzw.be.
Doel van dit Ventoux-project:
- Bewijzen dat je ook met chronisch inflammatoir darmlijden nog sportieve uitdagingen kan aangaan
- De problematiek algemeen in de kijker plaatsen teneinde meer begrip te krijgen en aandacht te vragen voor meer onderzoek naar oorzaken en behandeling, betere voorzieningen/ aanpassingen en begrip op de werkvloer.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Een uitdaging voor mensen met Crohn- en colitis ulcerosa!
De Crohn- en Colitis ulcerosa Vereniging vzw gaat de sportieve toer op!
 Met een infonamiddag over "bewegen met IBD" werd de toon gezet. En.... omdat we van geen kleintje vervaard zijn en een uitdaging niet uit de weg gaan zien we het naar 2012 meteen wat grootser.
We zoeken mensen met Crohn- en/of colitis ulcerosa of partners die al fietsend of wandelend met ons de Ventoux willen bedwingen.
Uiteraard onder medische begeleiding - we vonden al enthousiaste gastro-enterologen die ons willen begeleiden.
In overleg met artsen en kinesisten zullen deelnemers een conditietest afleggen en ook tijdens de voorbereidingsperiode geëvalueerd en begeleid worden.
Omdat dit enige voorbereiding en training vereist vragen wij geïnteresseerden om zo snel mogelijk contact met ons op te nemen.
We voorzien de mogelijkheid voor partners of het gezin om mee te gaan.
We willen met de vereniging Crohn- en colitis ulcerosa beter in beeld brengen bij het grote publiek.
Het wordt géén race tegen de klok maar een ludieke sportieve uitdaging.
Deelnemen is belangrijker dan de top halen.
Naast sportievelingen en supporters zijn we ook op zoek naar mensen die ons bij de organisatie kunnen helpen.
Wil u als arts,kinesist, trainer ,... met ons meewerken,of heeft u een mobilhome of bestelwagen en wil u ons begeleiden, neem dan contact met ons op!
Van zodra we méér concreet nieuws hebben hoort u van ons. Hou zeker ook de website in de gaten!
U kan ons bereiken op: fietsen@ccv-vzw.be
|
|
|
|
|
|
| Ledenaantal |
|
Ons ledenaantal op:
19/05/2013
4888
|
|
|
|
|
| Facilitair document |
|
Klik hier om het aanvraagformulier voor het facilitair document (ook wel 'toiletpas' genoemd) te downloaden.
|
|
|
|
|
| Ventoux-event 2012 |
|
Alle informatie over ons Ventoux-event 2012 verzameld op één pagina:
|
|
|
|
|
| Life and IBD |
|
Interessante, interactieve site over leven met IBD:
|
|
|
|
|
| EFCCA |
|
Lees het EFCCA magazine: (engels)
|
|
|
|
|
|
