Het verhaal van Lies R.

Ik ben Lies R. en heb Colitis Ulcerosa

In het tweede middelbaar (december 2023) is de diagnose gesteld van CU. Ik ben sindsdien amper naar school kunnen gaan en toch zit ik ondertussen in het vijfde middelbaar en heb ik geen enkel jaar opnieuw moeten doen. 

In het tweede begreep ik zelf niet goed wat er aan de hand was met mij, in school vroegen ze dan ook waarom ik zoveel afwezig was en ik moest dan zeggen dat ik ziek was of in het ziekenhuis had gelegen. Ik heb toen aangepaste examens gekregen en ben over gegaan naar het derde. Ik zat nog steeds in doorstroom en deed humane wetenschappen maar ik viel steeds vaker uit. Ik lag veel in het ziekenhuis en had toen ook geen vrienden meer. Ze zeiden "je ziekte is niet echt" of "je hebt gewoon geen goesting in school". Ondanks alles heb ik al mijn examens gedaan bij kerst, Pasen en juni en ben ik voor een B attest gegaan, terwijl iedereen zei dat ik mijn jaar moest overdoen EN naar dubbel finaliteit gaan. In het vierde ben ik dan gestart in de richting maatschappij en welzijn want dit was de beste voorbereiding voor mij om mijn droom om verpleegster te worden, waar te maken. Hier heb ik dan een heel goede vriendin leren kennen, die in mij geloofd en me bijstaat in alles wat ik meemaak.

 Tijdens het vierde ben ik amper naar school kunnen gaan, meerdere maanden in het ziekenhuis doorgebracht en een aantal zware en onomkeerbare operaties moeten doorstaan. Met de hulp van de ziekenhuisschool, TOAH en mijn fantastische mama die altijd in mij is blijven geloven, heb ik gedeeltelijke examens gedaan bij Kerst, Pasen en juni zodat ik toch de doelstellingen haalde om over te mogen gaan met een A-attest. Wat me uiteindelijk gelukt is met een mooi eindresultaat van 70%.

Ik volg nu de richting gezondheidszorg in dubbel finaliteit en doe stage als verpleegster, wie had dit gedacht na mijn veel te veel ziekenhuisgebeuren. 

Ik ben er helaas nog steeds niet, ben recentelijk terug opgenomen geweest en ga nu deeltijds met sondevoeding naar school. Gelukkig begrijpen mijn medestudenten me nu wel aangezien iedereen van mijn klas de zorg in wilt. 

Ik probeer zo weinig mogelijk school en stage te missen want deze ziekte heeft me al zoveel afgenomen.