Maria
Ik ben Maria. Op mijn 26ste kreeg ik na herhaaldelijke klachten de diagnose colitis ulcerosa.
Voordien had ik al lange tijd last van een rommelige buik, moest ik voortdurend naar het toilet en was ik constant moe.
Onderweg naar het werk moest ik soms de bus verlaten omdat ik dringend naar het toilet moest. Daardoor kwam ik geregeld te laat op het werk en kreeg ik opmerkingen van mijn baas. Ik mocht daar toen geen uitleg over geven. Ik werkte in een klein bedrijf en begrip voor een onzichtbare ziekte was er nauwelijks.
Bij mijn eerste bezoek aan een darmspecialist kreeg ik enkel te horen dat het "iets van lange duur" zou zijn.
Mijn gezondheid ging verder achteruit. Ik belandde in het ziekenhuis met hoge koorts en veel gewichtsverlies. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose colitis ulcerosa.
Werken werd steeds moeilijker. Ik viel regelmatig uit en werd verschillende keren opgenomen in het ziekenhuis. Uiteindelijk moest ik mijn werk stopzetten en kreeg ik ontslag.
Ik probeerde mij zo goed mogelijk aan te passen. Wanneer het kon, nam ik een halve dag verlof. Toch ben ik al vrij snel deeltijds gaan werken. Dat heeft gevolgen gehad voor mijn pensioen, maar op dat moment had ik geen andere keuze.
Later kon ik aan de slag bij een sociaal secretariaat, waar ik elf jaar werkte. Bij mijn indiensttreding was ik eerlijk over mijn colitis ulcerosa tegenover de bedrijfsarts.
In 2000 moest ik een darmoperatie ondergaan en was ik dertien maanden arbeidsongeschikt.
Na een overname van het bedrijf bleef ik er nog dertien jaar werken, met veel ups en downs. Uiteindelijk verdween onze afdeling en kregen bijna alle collega's ontslag. Omdat ik bijna met vervroegd pensioen kon gaan, kwam dat voor mij uiteindelijk goed uit.
Op het werk vertelde ik niet aan al mijn collega's dat ik colitis ulcerosa had. Mijn directe leidinggevende en de bedrijfsarts wisten het wel.
In een grote organisatie voelde dat veiliger dan in een klein bedrijf. Ik heb zelf ervaren dat open zijn over een chronische darmziekte in een kmo niet altijd goed onthaald werd.
Later werd ik nog gevraagd om mee te werken aan een onderzoek over hoe mensen met een chronische darmziekte beter ondersteund kunnen worden op de werkvloer in kmo's. Toen had ik al aangegeven dat dit moeilijk zou liggen. Achteraf is ook gebleken dat dit bij veel collega's in kleinere bedrijven inderdaad niet gemakkelijk lag.
Vandaag ben ik ongeveer twee jaar in behandeling en is mijn ziekte gelukkig onder controle.
Als ik terugkijk op mijn leven, zie ik colitis ulcerosa als een enorme uitdaging die mijn leven en loopbaan sterk heeft beïnvloed.
Gelukkig had ik mijn twee kinderen al vóór mijn diagnose. Anders was dat er waarschijnlijk nooit meer van gekomen.
Chronisch ziek zijn heeft mij veel gekost, maar het heeft mij nooit tegengehouden om te blijven proberen.
#WelZiekGeenProfiteur
Met de steun van deze sponsors Alle sponsors bekijken
